هک ۶.۳ میلیارد دلاری بایننس، که این صرافی آن را تأیید کرده و متعهد شده است تمام زیان‌ها را جبران کند، بحثی جدی درباره نقش زیرساخت‌های امضای تراکنش و قابلیت جدید اتریوم به نام EIP-7702 به راه انداخته است. کارشناسان امنیت بلاک‌چین می‌گویند مهاجمان احتمالاً پیش از آن‌که از این قابلیت استفاده کنند، به سامانه‌ای دسترسی پیدا کرده بودند که تراکنش‌های کیف‌پول‌های بایننس را تأیید می‌کند.
بر اساس گزارش کوین‌تلگراف، EIP-7702 به‌احتمال زیاد علت اصلی سرقت نبوده است؛ بااین‌حال، این به‌روزرسانی می‌توانسته اجرای حمله و انتقال دارایی‌ها را در یک مرحله آسان‌تر کند یا بخشی از کنترل‌های برداشت را دور بزند.
مسیر احتمالی حمله به زیرساخت امضا
ایدو بن‌ناتان، هم‌بنیان‌گذار و مدیرعامل شرکت امنیت بلاک‌چین Blockaid، گفت مهاجمان بدون EIP-7702 نیز می‌توانستند دارایی‌ها را خارج کنند. به گفته او، این قابلیت بیشتر مانند ابزاری برای انجام عملیات در یک مرحله عمل کرده است؛ درحالی‌که در حالت عادی، مهاجمان احتمالاً به چند تراکنش نیاز داشتند.
بایننس روز جمعه اعلام کرد هکی به ارزش ۶.۳ میلیارد دلار را شناسایی کرده است؛ رقمی که در گزارش منبع، بزرگ‌ترین سرقت در تاریخ صنعت رمزارز توصیف شده است. این صرافی ابتدا احتمال داده بود لپ‌تاپ هک‌شده یکی از مهندسان منشأ نفوذ باشد، اما بعداً اعلام کرد نقاط نفوذ بیشتری را پیدا کرده است.
بن‌ناتان احتمال داد مهاجمان از رایانه یک توسعه‌دهنده به زیرساخت امضای کیف‌پول‌های بایننس راه یافته باشند. در این سناریو، مهاجمان به موقعیتی رسیده‌اند که توانسته‌اند تراکنش‌هایی را برای یک امضاکننده بسیار امن پیشنهاد کنند؛ امضاکننده‌ای که مسئول نگهداری یکی از کیف‌پول‌های گرم بایننس بوده است. نکته اصلی از دید او این است که در نهایت، سامانه امضاکننده تراکنشی را تأیید کرده که نباید تأیید می‌شد.
ریچارد تنگ، مدیرعامل بایننس، گفته است بازرسان مدرکی مبنی بر افشای کلیدهای خصوصی کیف‌پول‌ها پیدا نکرده‌اند. این موضوع باعث شده تمرکز بررسی‌ها بیشتر بر سامانه‌هایی باشد که درخواست تراکنش را دریافت و برای اجرا تأیید می‌کنند، نه لزوماً بر سرقت مستقیم کلید خصوصی.
EIP-7702 چه نقشی دارد؟
EIP-7702 یک پیشنهاد بهبود اتریوم است که در مه ۲۰۲۵ و در قالب به‌روزرسانی Pectra معرفی شد. این قابلیت به کیف‌پول‌های معمولی اجازه می‌دهد برخی ویژگی‌های قراردادهای هوشمند را به کار بگیرند؛ از جمله ترکیب چند تراکنش و پرداخت کارمزد گس از سوی طرفی دیگر.
در این سازوکار، یک کیف‌پول می‌تواند به یک قرارداد یا برنامه اجازه دهد برخی عملیات را از طرف آن انجام دهد. چنین امکانی برای ساده‌تر کردن تراکنش‌ها طراحی شده، اما اگر مجوز به یک قرارداد مخرب داده شود، می‌تواند به تخلیه دارایی‌های کیف‌پول کمک کند. به همین دلیل، نگرانی‌های امنیتی درباره آن مدت کوتاهی پس از معرفی مطرح شد.
شرکت معاملاتی Wintermute در مه ۲۰۲۵ گزارش داده بود که بیشتر واگذاری‌های اولیه EIP-7702 به قراردادهای مخربی اشاره داشته‌اند که برای تخلیه خودکار کیف‌پول‌های آسیب‌دیده طراحی شده بودند. در سپتامبر ۲۰۲۵ نیز برخی دارندگان توکن‌های World Liberty Financial از زیان‌هایی مرتبط با واگذاری‌های مخرب EIP-7702 خبر دادند.
VEER، یکی از اعضای جامعه اتریوم، هشدارهایی را یادآوری کرده که در جریان بحث‌های سال ۲۰۲۴ درباره این پیشنهاد مطرح شده بود. او بعداً گفت حمله به بایننس ظاهراً گسترده‌تر از یک امضای مخرب بوده، اما EIP-7702 برای مهاجمان مانند یک دکمه سریع جهت جمع‌آوری دارایی‌ها در شبکه اتریوم عمل کرده است.
اختلاف نظر درباره میزان اثرگذاری
ایوو جورجیف، هم‌بنیان‌گذار و مدیرعامل ارائه‌دهنده کیف‌پول اتریومی Ambire، معتقد است EIP-7702 تفاوت تعیین‌کننده‌ای در اصل حمله ایجاد نکرده است؛ زیرا مهاجمان از قبل توانایی مجاز کردن تراکنش‌ها را به دست آورده بودند. از نگاه او، تخلیه دارایی‌ها از روش‌های دیگری نیز امکان‌پذیر بود.
بااین‌حال، جورجیف هشدار داده است که پس از بازپس‌گیری کنترل سامانه‌ها، مهندسان صرافی ممکن است فراموش کنند یک واگذاری مخرب EIP-7702 را لغو کنند. او مشکل اصلی را درک ناکافی این قابلیت دانست. این نکته نشان می‌دهد حتی برطرف شدن نفوذ اولیه لزوماً به معنای حذف تمام مجوزهایی نیست که در جریان حمله ایجاد شده‌اند.
بن‌ناتان همچنین گفت حمله به سامانه‌های امضاکننده می‌تواند صرافی‌های دیگر را نیز تهدید کند. او استفاده از شبیه‌سازی تراکنش را یکی از راه‌های شناسایی درخواست‌های مخرب پیش از تأیید دانست. در این روش، نتیجه احتمالی یک تراکنش پیش از صدور مجوز بررسی می‌شود.
تصویر بازار؛ داده‌های مانیار
بر اساس داده‌های بازار مانیار در ۲۵ اکتبر ۲۰۲۶ ساعت ۲۲:۳۹ به وقت +۰۳:۳۰، اتریوم با قیمت ۲۳۴۲.۰۵۷۰۰۱۷۳۰۵ دلار معامله می‌شد؛ این رمزارز در ۲۴ ساعت ۰.۰۲ درصد افزایش و در هفت روز ۱.۷۷ درصد کاهش داشت. بایننس‌کوین نیز ۷۴۰.۸۶۱۸۱۳۶۸۹۱ دلار قیمت داشت و در ۲۴ ساعت ۰.۸۱ درصد و در هفت روز ۳.۳۲ درصد رشد کرده بود.
در همین زمان، قیمت شیبا اینو ۰.۰۰۰۰۰۴۸۶۳۸ دلار بود؛ بازدهی آن در ۲۴ ساعت منفی ۰.۷۵ درصد و در هفت روز منفی ۱.۲۱ درصد ثبت شد. یونی‌سواپ نیز با قیمت ۶.۹۷۸۷۶۹۰۸۷۴ دلار، در ۲۴ ساعت ۲.۵۱ درصد افزایش و در هفت روز ۲.۱۲ درصد کاهش داشت. این ارقام، داده‌های بازار مانیار در زمان اعلام‌شده هستند.
