فرانسه در حال بررسی تغییری در مقررات مالیات بر رمزارزهاست که می‌تواند زمان شناسایی سود یا زیان را برای برخی معاملات جابه‌جا کند. بر اساس این پیشنهاد، تبدیل بیت‌کوین یا اتر به بعضی استیبل‌کوین‌ها، از جمله USDC، ممکن است از سال ۲۰۲۷ یک واگذاری مشمول مالیات تلقی شود؛ حتی اگر سرمایه‌گذار دارایی خود را به پول فیات تبدیل نکرده و وجهی به حساب بانکی‌اش منتقل نکرده باشد.
این اصلاحیه با شماره I-CF1826 در ۷ اکتبر در کمیته مالی مجلس ملی فرانسه تصویب شد و در صورت تصویب نهایی، برای واگذاری‌ها و مبادلات انجام‌شده از اول ژانویه ۲۰۲۷ اعمال خواهد شد. گزارش اولیه این موضوع را CryptoSlate منتشر کرده است. بحث بعدی درباره این پیشنهاد در روند بررسی بودجه ۲۰۲۷ قرار است در صحن مجلس ملی دنبال شود؛ پرونده بودجه که در ۱۲ اکتبر بررسی شده، زمان بحث صحن را ۱۳ اکتبر اعلام کرده است.
تغییر اصلی در زمان مالیات‌دهی
طبق راهنمای فعلی اداره مالیات فرانسه، مبادله رمزارز با رمزارز، در صورتی که همراه با پرداخت نقدی تکمیلی نباشد، معمولاً از تعویق مالیاتی برخوردار است. به این معنا که تبدیل یک دارایی دیجیتال به دارایی دیجیتال دیگر، تا زمانی که پول فیات دریافت نشده باشد، لزوماً همان زمان سود یا زیان قابل گزارش ایجاد نمی‌کند. در مقابل، تبدیل رمزارز به پول فیات یا استفاده از رمزارز برای خرید کالا و خدمات، در چارچوب مقررات واگذاری خصوصی و با رعایت معافیت‌های مربوط، می‌تواند مشمول مالیات باشد.
اصلاحیه پیشنهادی این تعویق را برای زمانی که دارایی دریافتی «توکن پول الکترونیکی» یا حقوق مرتبط با آن باشد، حذف می‌کند. این اصطلاح به تعریف مقررات بازار دارایی‌های رمزارزی اتحادیه اروپا، یا MiCA، ارجاع دارد. در این چارچوب، توکن مورد نظر دارایی رمزارزی است که تلاش می‌کند ارزش باثبات خود را بر مبنای یک پول رسمی حفظ کند.
USDC نمونه مهم این تغییر است. در وایت‌پیپر اروپایی Circle، این دارایی به‌عنوان توکن پول الکترونیکی ذیل همان مقررات MiCA معرفی شده است. بنابراین، سرمایه‌گذاری که بیت‌کوین خود را به USDC تبدیل می‌کند، ممکن است طبق متن پیشنهادی در همان لحظه سود یا زیان را شناسایی کند؛ نه در زمانی که USDC را بعداً به یورو یا پول دیگری تبدیل می‌کند.
مبنای دارایی‌های قدیمی و اثر آن بر سود شناسایی‌شده
اصلاحیه فقط زمان مالیات‌دهی را تغییر نمی‌دهد، بلکه روش محاسبه بهای تمام‌شده را نیز برای برخی دارایی‌ها بازطراحی می‌کند. در محاسبه سود، بهای خرید دارایی واگذارشده از ارزش واگذاری کسر می‌شود. در روش پیشنهادی، تمرکز بر رمزارزهایی است که واقعاً واگذار شده‌اند و برای دارایی‌های هم‌نوع که در قیمت‌های متفاوت خریداری شده‌اند، میانگین موزون بهای خرید به کار می‌رود.
برای دارایی‌هایی که پیش از سال ۲۰۲۷ خریداری شده‌اند، دو مسیر در نظر گرفته شده است:
- استفاده از هزینه واقعی و مستند خرید، بر اساس قواعد جدید محاسبه مبنا؛
- تخصیص بهای خرید پرتفوی که طبق قواعد قدیمی در ۳۱ دسامبر ۲۰۲۶ محاسبه شده، میان دارایی‌های موجود بر مبنای ارزش هرکدام در همان تاریخ.
انتخاب مسیر دوم در زمان ارائه نخستین اظهارنامه‌ای که پس از اول ژانویه ۲۰۲۷ شامل واگذاری مشمول مالیات باشد، برای کل پرتفوی برگشت‌ناپذیر خواهد بود. در این روش، مبلغ قابل تخصیص، ارزش کامل روز دارایی‌ها نیست؛ بلکه همان بهای خرید پرتفوی محاسبه‌شده با قواعد قبلی است.
برای نمونه فرضی مندرج در پیشنهاد، بیت‌کوین با بهای خرید ۲۰ هزار یورو، در تاریخ گذار ۶۰ هزار یورو ارزش دارد و اتر با بهای خرید ۴۰ هزار یورو، ۴۰ هزار یورو ارزش‌گذاری شده است. بهای خرید کل پرتفوی ۶۰ هزار یورو و ارزش آن ۱۰۰ هزار یورو است. در روش تخصیص، ۶۰ درصد ارزش پرتفوی به بیت‌کوین اختصاص می‌یابد و مبنای آن به ۳۶ هزار یورو می‌رسد؛ در حالی که استفاده از هزینه واقعی، مبنای بیت‌کوین را ۲۰ هزار یورو نگه می‌دارد.
در نتیجه، تبدیل بیت‌کوین ۶۰ هزار یورویی به USDC در روش هزینه واقعی، ۴۰ هزار یورو سود ایجاد می‌کند و در روش تخصیص، سود اولیه ۲۴ هزار یورو خواهد بود. اگر هزینه‌های تاریخی تغییر کند، نتیجه نیز می‌تواند معکوس شود؛ در یک سناریوی دیگر با بهای خرید ۵۰ هزار یورو برای بیت‌کوین و ۱۰ هزار یورو برای اتر، سود بیت‌کوین با روش هزینه واقعی ۱۰ هزار یورو و با روش تخصیص ۲۴ هزار یورو محاسبه می‌شود.
تغییر مبنا پس از مبادله و وضعیت بازار
در مبادله‌ای که همچنان تعویق مالیاتی دارد، مبنای دارایی واگذارشده به دارایی دریافتی منتقل می‌شود. اما در مبادله مشمول مالیات، مبنای دارایی دریافتی بر اساس ارزش مابه‌ازای معامله‌ای تعیین می‌شود که برای محاسبه سود به کار رفته است؛ این مبلغ ممکن است با پرداخت نقدی تکمیلی تعدیل شود.
در مثال بیت‌کوین و USDC، اگر ارزش معامله ۶۰ هزار یورو باشد، USDC دریافتی نیز مبنای ۶۰ هزار یورو خواهد داشت. اگر بعداً با همان ارزش به فروش برسد، سود دیگری از این بخش ایجاد نمی‌شود. با این حال، اگر ارزش یورویی USDC در واگذاری بعدی تغییر کند، سود یا زیان جداگانه‌ای باید محاسبه شود.
این طرح محدودیت فعلی درباره زیان‌های رمزارزی را تغییر نمی‌دهد. سود و زیان رمزارزها می‌توانند در همان سال مالی با یکدیگر تهاتر شوند، اما زیان خالص رمزارزی به سال‌های بعد منتقل نمی‌شود و برای جبران سود دارایی‌های دیگر نیز قابل استفاده نیست. بنابراین زمان شناسایی زیان و سود اهمیت دارد: زیانی که در یک سال ایجاد شود، نمی‌تواند سودی را که در سال بعد به دست می‌آید پوشش دهد.
بر اساس داده‌های بازار Moneyiar در ساعت ۱۰:۰۹ روز ۱۳ اکتبر ۲۰۲۶، بیت‌کوین با نماد BTC برابر با ۸۳۵۰۸٫۳۵۳۵۷۱۴۹۳ دلار بود؛ این رمزارز در ۲۴ ساعت ۰٫۱۲ درصد افزایش و در هفت روز ۲٫۹ درصد کاهش داشت. USDC در ساعت ۱۰:۰۸ با قیمت ۰٫۹۹۹۷۶۲۱۸۴۷ دلار معامله می‌شد و تغییرات آن در ۲۴ ساعت و هفت روز، هر دو منفی ۰٫۰۱ درصد بود. این ارقام صرفاً تصویری از وضعیت بازار در زمان اعلام‌شده هستند و ارتباطی با نتیجه نهایی قانون پیشنهادی ندارند.
