شرکت ژاپنی متاپلنت برای نشان دادن توانایی خود در تبدیل ذخایر بیت‌کوین به نقدینگی، ۱۰ هزار بیت‌کوین فروخت و بعد ۱۱ هزار واحد را با قیمت متوسط بالاتری خرید. بر اساس گزارش CryptoSlate، این رفت‌وبرگشت برای بیت‌کوین‌هایی که جایگزین شدند حدود ۱۱.۵۷ میلیارد ین اختلاف قیمت ایجاد کرد؛ رقمی که هزینه نمایش نقدشوندگی شرکت را پیش از کارمزد معاملات و آثار احتمالی مالیاتی نشان می‌دهد.
فروش بیت‌کوین برای دسترسی بهتر به اعتبار
متاپلنت در این معامله حدود ۱۲۴.۷ میلیارد ین از فروش ۱۰ هزار بیت‌کوین دریافت کرد و برای خرید بعدی ۱۱ هزار بیت‌کوین نزدیک به ۱۴۹.۹ میلیارد ین پرداخت. قیمت خرید مجدد تقریباً ۹.۳ درصد بالاتر از قیمت فروش بود. اگر میانگین قیمت خرید جدید را برای ۱۰ هزار بیت‌کوین جایگزین‌شده در نظر بگیریم، اختلاف حاصل حدود ۱۱.۵۷ میلیارد ین می‌شود.
هدف اعلام‌شده، بازپرداخت بدهی یا اوراق قرضه نبود. متاپلنت می‌خواست به وام‌دهندگان بالقوه نشان دهد که مدیریت شرکت در صورت نیاز می‌تواند بخشی از ذخایر بیت‌کوین را بفروشد و برای تعهدات مالی وجه نقد فراهم کند. این موضوع برای شرکتی اهمیت دارد که سهام‌دارانش ممکن است به دلیل مالکیت بیت‌کوین از آن حمایت کنند، اما اعتباردهندگان به زمان‌بندی بازپرداخت و دسترسی واقعی به پول نقد توجه دارند.
متاپلنت در پایان سپتامبر ۴۴ هزار بیت‌کوین در اختیار داشت. بنابراین فروش انجام‌شده بخشی از تلاش گسترده‌تر برای بهبود ساختار تأمین مالی و فراهم کردن زمینه ادامه انباشت بود، نه نشانه‌ای از خروج کامل شرکت از بیت‌کوین. البته افشای شرکت نشان نمی‌دهد که یک مؤسسه رتبه‌بندی انجام این فروش را الزام کرده یا پس از آن، تأمین مالی ارزان‌تری قطعی شده است.
تفاوت میان ذخیره بیت‌کوین و پول قابل پرداخت
مالکیت بیت‌کوین به‌تنهایی معادل داشتن وجه نقد برای پرداخت بدهی نیست. این دارایی ممکن است در وثیقه وام قرار گرفته باشد، یا مدیریت شرکت نخواهد آن را در هر قیمتی بفروشد. در نتیجه، وام‌دهندگان می‌خواهند بدانند در تاریخ سررسید، شرکت چگونه می‌تواند پول مورد نیاز را تأمین کند؛ حتی اگر قیمت بیت‌کوین در آن زمان نامطلوب باشد.
صورت مالی ژوئن متاپلنت، ۶۷.۴۹ میلیارد ین استقراض کوتاه‌مدت و ۸ میلیارد ین اوراق پرداختنی طی یک سال را نشان می‌داد. در مقابل، شرکت ۱.۰۹ میلیارد ین وجه نقد و سپرده و ۲۵۰ میلیون ین یو‌اس‌دی‌سی داشت. این ارقام ذخیره بسیار بزرگ‌تر بیت‌کوین و منابع تأمین مالی قابل دسترس شرکت را دربر نمی‌گیرد، اما همین فاصله توضیح می‌دهد چرا شمارش بیت‌کوین‌ها برای ارزیابی توان بازپرداخت کافی نیست.
همین مسئله درباره شرکت آمریکایی Strategy نیز وجود دارد. اوراق این شرکت از نظر فنی در سپتامبر ۲۰۲۸ سررسید می‌شوند، اما حق دارندگان برای درخواست بازپرداخت می‌تواند بخشی از تعهد نقدی را یک سال زودتر ایجاد کند. گزارش ژوئن Strategy همچنین حدود ۴.۹ میلیارد دلار اوراق با حقوق مشابه بازخرید دارندگان در سال ۲۰۲۸ را ثبت کرده بود. با احتساب مبالغ مرتبط با سال‌های ۲۰۲۷ و ۲۰۲۸، اصل تعهدات مربوط به این تاریخ‌ها حدود ۵.۹۱ میلیارد دلار است.
اعمال این حقوق به تصمیم دارندگان اوراق بستگی دارد و تبدیل یا بازخرید پیش از موعد می‌تواند مبالغ را کاهش دهد. با این حال، این قراردادها نقاطی را مشخص می‌کنند که در آن دسترسی به نقدینگی از انتظار برای رشد آینده بیت‌کوین مهم‌تر می‌شود.
هزینه دلاری نگهداری بیت‌کوین
Strategy نسبت به متاپلنت حاشیه نقدینگی بیشتری گزارش کرده است. این شرکت در گزارش ۵ اکتبر خود اعلام کرد تا ۴ اکتبر، ۴.۸۸ میلیارد دلار ذخیره اختصاصی و ۸۳۳.۴ میلیون دلار وجه نقد دلاری جداگانه داشته؛ مجموع این دو رقم حدود ۵.۷۱ میلیارد دلار است. ذخیره اختصاصی برای پرداخت سود سهام ممتاز و بهره بدهی در نظر گرفته شده و استفاده‌های دیگر از آن به مجوز هیئت‌مدیره نیاز دارد. بنابراین کل این مبلغ را نمی‌توان یک موجودی کاملاً آزاد برای بازپرداخت بدهی‌های آینده دانست.
در فاصله ۲۸ سپتامبر تا ۴ اکتبر، Strategy از ذخیره خود ۱۴۲.۵ میلیون دلار برای سود سهام و بهره هزینه کرد، ۱۵۴.۱ میلیون دلار به بازخرید سهام ممتاز اختصاص داد و ۱۳ میلیون دلار بیت‌کوین خرید. این شرکت همچنان ۸۴۸ هزار بیت‌کوین داشت که مجموع هزینه خرید آن‌ها حدود ۶۳.۹۷ میلیارد دلار گزارش شده بود. وجود وجه نقد به شرکت امکان می‌دهد در زمان نامناسب بازار، برای تأمین پرداخت‌ها مجبور به فروش بیت‌کوین نشود.
موضوع فقط بدهی نیست. اگر سهام یک شرکت خزانه‌دار بیت‌کوین با ارزشی بالاتر از ارزش خالص دارایی‌هایش معامله شود، انتشار سهام می‌تواند منابعی برای افزایش ذخیره بیت‌کوین فراهم کند. اما وقتی این فاصله از بین می‌رود، شرکت برای جذب همان مقدار پول باید مالکیت بیشتری از سهام‌داران فعلی را واگذار کند. متاپلنت اعلام کرده بود معیار ارزش بازار به ارزش خالص دارایی آن، یعنی mNAV، در بخش زیادی از دوره ژوئن زیر ۱ قرار داشت و سیاست شرکت عموماً انتشار اختیاری سهام عادی در این سطح را محدود می‌کند.
متاپلنت در سیاست تخصیص جدید خود هدف‌گذاری کرده است حدود ۸۵ تا ۹۰ درصد دارایی‌ها در بیت‌کوین و ۱۰ تا ۱۵ درصد در سرمایه‌گذاری‌های راهبردی، از جمله اوراق درآمدزا، قرار گیرد. راهبرد درآمد خالص بهره این شرکت به دنبال آن است که درآمد سرمایه‌گذاری‌ها از هزینه تأمین مالی بیشتر باشد. سرمایه‌گذاری در اوراق ممتاز شرکت‌های دیگرِ خزانه‌دار بیت‌کوین نیز در این چارچوب ممکن است؛ رویکردی که درآمد دوره‌ای ایجاد می‌کند، اما وابستگی به ریسک مشابه را هم افزایش می‌دهد.
تصویر فعلی بازار بر اساس داده‌های Moneyiar
داده‌های بازار Moneyiar در ساعت ۱۱:۵۴ روز ۱۱ اکتبر ۲۰۲۶ نشان می‌دهد بیت‌کوین با قیمت ۸۳٬۰۶۳.۴۴ دلار معامله می‌شود؛ بازده ۲۴ساعته آن ۰.۳۰ درصد مثبت و تغییر هفت‌روزه آن ۲.۶۱ درصد منفی است. سولانا در همین بازه زمانی ۱۰۹.۵۱ دلار قیمت داشت و ۰.۲۴ درصد در ۲۴ ساعت و ۹.۶۹ درصد در هفت روز کاهش یافته بود. قیمت سویی ۱.۱۰ دلار بود و تغییرات ۲۴ساعته و هفت‌روزه آن به‌ترتیب منفی ۲.۳۲ و ۷.۲۶ درصد ثبت شد. توکن Plasma نیز با قیمت ۰.۰۹ دلار، رشد ۰.۲۷ درصدی روزانه و افت ۸.۳۱ درصدی هفتگی داشت.
ماجرای متاپلنت نشان می‌دهد انباشت شرکتی بیت‌کوین صرفاً به تعداد سکه‌های موجود در ترازنامه محدود نیست. تاریخ سررسید بدهی، وجه نقد، هزینه بهره، امکان انتشار سهام و شرایط بازار هم تعیین می‌کنند که یک شرکت تا چه اندازه می‌تواند به نگهداری بلندمدت این دارایی ادامه دهد. فروش داوطلبانه بیت‌کوین و انحلال اجباری دو رویداد متفاوت‌اند و افشاگری‌های بررسی‌شده، وقوع قریب‌الوقوع انحلال اجباری را نشان نمی‌دهند.
