پروتکل‌های رمزارزی تحت حاکمیت سازمان‌های خودگردان غیرمتمرکز یا DAO، با چالشی بنیادین روبه‌رو هستند: پایبندی کامل به کدهای از پیش تعیین‌شده یا حفظ امکان مداخله اضطراری. نمونه مورد توجه در این زمینه Compound است؛ یک پروتکل وام‌دهی رمزارزی که دارندگان توکن COMP از طریق واگذاری توکن‌های خود در اداره آن مشارکت می‌کنند. این ساختار شباهت‌هایی به یک جمهوری آنلاین دارد؛ دارندگان توکن درباره پیشنهادها بحث می‌کنند، رأی می‌دهند و نرم‌افزار نتیجه رأی‌گیری را اجرا می‌کند. با این حال، در ژوئیه ۲۰۲۴، همین سازوکار حکمرانی تقریباً موجب انتقال ثروت قابل‌توجهی به یک گروه کوچک شد. این رویداد مسئله‌ای مهم را برای پروتکل‌های مبتنی بر DAO برجسته می‌کند: هرچه اجرای تصمیم‌ها خودکارتر و وابسته‌تر به کد باشد، امکان واکنش سریع در شرایط اضطراری محدودتر می‌شود؛ و هرچه اختیار توقف یا مداخله بیشتر باشد، فاصله با ایده اجرای بی‌طرفانه قوانین کدنویسی‌شده افزایش می‌یابد. CryptoSlate این کشمکش را به‌عنوان یکی از مسائل مهم حکمرانی در اکوسیستم رمزارزها بررسی کرده است.
