اتریوم برای استفاده نهادی از فضای بلاک با یک محدودیت مهم روبه‌رو است: خرید ظرفیت شبکه به‌تنهایی به بانک یا مؤسسه اجازه نمی‌دهد تولیدکننده بلاک بعدی را انتخاب کند. طبق مطالعه‌ای که Delphi Digital در ۲۷ اکتبر منتشر کرده، اگر اپراتورهای مورد تأیید فقط ۵ درصد از وزن انتخاب پیشنهاددهندگان شبکه را در اختیار داشته باشند، میانگین زمان انتظار برای یافتن یک نوبت واجد شرایط حدود چهار دقیقه خواهد بود.
این یافته به سرویس نهادی ETHGas مربوط است؛ سرویسی اختیاری که می‌کوشد برای مشتریانی با الزامات مشخص درباره هویت اپراتور، حوزه قضایی، سیاست‌های اجرایی و ترتیب تراکنش‌ها، دسترسی رزروشده به فضای بلاک اتریوم فراهم کند. با این حال، سازوکار اصلی اتریوم همچنان تعیین می‌کند که کدام اعتبارسنج بلاک هر نوبت را پیشنهاد دهد. بنابراین مؤسسه‌ای که فقط با گروهی خاص از تولیدکنندگان کار می‌کند، در هر لحظه به همه نوبت‌های شبکه دسترسی ندارد.
بر اساس مدل این مطالعه، در سناریوی سهم ۵ درصدی، احتمال آنکه طی حدود یک دقیقه یک پیشنهاددهنده واجد شرایط پیدا شود، ۲۳ درصد است. اگر وزن واجد شرایط به ۴۰ درصد برسد، میانگین انتظار به حدود ۳۰ ثانیه کاهش می‌یابد و احتمال دسترسی به چنین نوبتی در یک دقیقه به ۹۲ درصد می‌رسد. این اعداد، خروجی مدل هستند و به‌معنای اعلام وضعیت فعلی شبکه یا تأیید میزان سهام واجد شرایط هر مؤسسه نیستند.
چرا سهم اعتبارسنج‌های واجد شرایط اهمیت دارد
اتریوم در هر ۱۲ ثانیه یک فرصت پیشنهاد بلاک دارد. پروتکل، اعتبارسنج مسئول آن فرصت را با وزنی متناسب با سهام مؤثر انتخاب می‌کند. وقتی یک سرویس نهادی تنها اپراتورهای تأییدشده را می‌پذیرد، در واقع به زیرمجموعه‌ای از فرصت‌های پیشنهاد بلاک دسترسی دارد.
معیار اصلی در اینجا تعداد حساب‌های اعتبارسنج ثبت‌شده در یک سامانه یا رله نیست؛ بلکه سهم وزن انتخاب پیشنهاددهنده است. به همین دلیل، تعداد مشارکت‌کنندگان عمومی نمی‌تواند نشان دهد چه مقدار از سهام مؤثر برای یک مشتری مشخص، با الزامات هویتی، جغرافیایی یا عملیاتی او، قابل استفاده است.
انتظار چهار دقیقه‌ای در مدل، میانگینی میان فرصت‌های مختلف است. از آنجا که برنامه پیشنهاددهندگان آینده اتریوم تا حدی از قبل مشخص است، خریداران می‌توانند رزرو فضای بلاک را با نوبت‌های واجد شرایط هماهنگ کنند. پس از پیدا شدن یک نوبت مناسب، امکان رزرو آن پیش از اجرای تراکنش وجود دارد. اهمیت موضوع برای انتقال وثیقه یا بازتنظیم سبدی که زمان‌بندی مشخص دارد، در این است که ظرفیت مناسب باید دقیقاً هنگام نیاز در دسترس باشد.
تعهد اتر فای و محدودیت داده‌های موجود
اتر فای در ۱۵ آوریل اعلام کرده بود که حدود ۴۰ درصد از دارایی اتر آن در آن زمان، با ارزشی معادل ۳ میلیارد دلار، برای سه سال به سرویس سهام‌گذاری با عملکرد بالا مرتبط با ETHGas اختصاص می‌یابد. اتر فای همچنین پذیرفته بود در طول این دوره، به‌صورت انحصاری از پلتفرم پیش‌تأیید ETHGas استفاده کند.
این تعهد می‌تواند عرضه بالقوه اعتبارسنج‌های مرتبط با سرویس را افزایش دهد، اما به‌تنهایی ثابت نمی‌کند که امروز چه مقدار سهام فعال، الزامات یک مؤسسه مشخص را برآورده می‌کند. گزارش اصلی با استناد به CryptoSlate توضیح می‌دهد که آمارهای مربوط به فعالیت رله‌ها، سهم واقعی وزن پیشنهاددهندگان واجد شرایط برای هر مشتری را نشان نمی‌دهند.
داشبورد رله اصلی در تصویری مربوط به ۲۷ اکتبر، ۲۲۱٬۵۵۸ ثبت اعتبارسنج در تمام دوره و ۱۰۴٬۷۲۸ محموله تحویل‌شده را نشان می‌داد. این دو رقم، مشارکت و تحویل محموله را در طول زمان ثبت می‌کنند؛ اما مشخص نمی‌کنند چه مقدار از وزن فعال شبکه برای الزامات نهادی خاص واجد شرایط است و چه تعداد از تراکنش‌ها به مؤسسات مربوط بوده‌اند.
سرعت پیش‌تأیید با نهایی‌شدن تراکنش یکی نیست
ETHGas سرعت تأییدهایی در حدود ۵۰ میلی‌ثانیه را تبلیغ می‌کند، اما این سرعت به مرحله‌ای متفاوت از پیدا کردن پیشنهاددهنده واجد شرایط مربوط است. پیش‌تأیید، تعهدی پیش از قرار گرفتن تراکنش در بلاک است و نهایی‌شدن تراکنش همچنان بر اساس فرایند اجماع خود اتریوم انجام می‌شود.
در نتیجه، دریافت سریع یک تأیید اولیه به‌خودی‌خود دسترسی فوری به یک نوبت واجد شرایط یا نهایی‌شدن آنی را تضمین نمی‌کند. این تمایز برای مؤسساتی اهمیت دارد که انتقال پول، وثیقه یا دارایی توکنیزه‌شده را با ضرب‌الاجل‌های روشن انجام می‌دهند.
بانک جی‌پی مورگان در ۱۹ اکتبر اعلام کرد توکن سپرده دلاری خود با نماد JPMD برای مشتریان نهادی روی شبکه اصلی اتریوم فعال شده و دسترسی آن از شبکه بیس فراتر رفته است. این گسترش، جابه‌جایی پول نهادی را در همان شبکه‌ای قرار می‌دهد که دارایی‌های توکنیزه‌شده و وثیقه نیز در آن فعالیت می‌کنند. چنین کاربردهایی نشان می‌دهند ظرفیت زیرساخت باید با نیاز زمانی و شیوه پردازش واقعی مؤسسه سنجیده شود.
تصویر بازار طبق داده‌های مانیار
طبق داده‌های مانیار در ۲۵ اکتبر ۲۰۲۶ ساعت ۲۲:۳۹ به وقت +۰۳:۳۰، قیمت اتریوم ۲٬۳۴۲٫۰۶ دلار بود. این دارایی در ۲۴ ساعت ۰٫۰۲ درصد افزایش و در هفت روز ۱٫۷۷ درصد کاهش داشت.
در همین snapshot، شیبا اینو با قیمت ۰٫۰۰۰۰۰۴۸۶۳۸ دلار، در ۲۴ ساعت ۰٫۷۵ درصد و در هفت روز ۱٫۲۱ درصد افت کرده بود. یونی‌سواپ ۶٫۹۸ دلار معامله می‌شد و تغییرات آن به‌ترتیب ۲٫۵۱ درصد افزایش روزانه و ۲٫۱۲ درصد کاهش هفتگی بود. قیمت پپه نیز ۰٫۰۰۰۰۰۴۳۲۷۴ دلار ثبت شد؛ این توکن در ۲۴ ساعت ۳٫۹۷ درصد افت، اما در هفت روز ۸٫۹۲ درصد رشد داشت.
برای ارزیابی ظرفیت نهادی اتریوم، معیار بعدی باید مقدار سهام مؤثر فعال و واجد شرایط برای هر مشتری، همراه با عملکرد تحویل در مهلت‌های تعیین‌شده باشد. در این چارچوب، هم وجود نوبت مناسب و هم توان تحویل آن در زمان موردنیاز اهمیت دارد.
