کارت‌های متصل به استیبل‌کوین‌ها در حال تبدیل‌کردن دلارهای دیجیتال به ابزار پرداخت روزمره هستند؛ بدون آن‌که فروشنده مجبور باشد رمزارز بپذیرد یا زیرساخت پرداخت خود را تغییر دهد. مشتری با موجودی USDC پرداخت می‌کند، اما رستوران یا فروشگاه در نهایت پول محلی را از طریق شبکه پرداخت معمول خود دریافت می‌کند. به گزارش CryptoSlate، رشد این بازار اکنون پرسش مهم‌تری را مطرح کرده است: در زنجیره‌ای از صادرکننده کارت، شبکه پرداخت، شرکت تبدیل ارز و تأمین‌کننده نقدینگی، چه کسی از هر تراکنش درآمد کسب می‌کند و چه هزینه‌هایی باید پوشش داده شود؟
سازوکار کارت‌های استیبل‌کوینی
در این مدل، اپلیکیشن یا کیف پول رابطه با مشتری را مدیریت می‌کند، یک صادرکننده تحت نظارت کارت را ارائه می‌دهد، شبکه‌ای مانند ویزا تراکنش را به مؤسسات مالی متصل می‌کند و ارائه‌دهنده خدمات پذیرش، پرداخت فروشنده را پردازش می‌کند. گاهی یک شرکت دیگر نیز تبدیل USDC به پول محلی یا تسویه حساب را بر عهده دارد. یک شرکت ممکن است چند نقش را هم‌زمان ایفا کند، بنابراین هزینه‌ها لزوماً به شکل چند کارمزد جداگانه در هر خرید از مشتری دریافت نمی‌شوند.
ویزا با همکاری Bridge امکان خرج‌کردن استیبل‌کوین در کلمبیا را فراهم کرده است؛ در این ساختار، مشتری با موجودی دیجیتال خود پرداخت می‌کند و فروشنده پزو دریافت می‌کند. Bridge تبدیل ارز را انجام می‌دهد و در نتیجه نه رستوران و نه ارائه‌دهنده خدمات پرداخت آن، نیازی به پذیرش مستقیم رمزارز ندارند. Bridge در سال ۲۰۲۵ توسط Stripe خریداری شد.
ویزا در اول اکتبر اعلام کرد بیش از ۱۶۰ برنامه کارت متصل به استیبل‌کوین فعال است و حجم پرداخت این برنامه‌ها نسبت به سال قبل نزدیک به ۲۰۰ درصد افزایش یافته است. شرکت‌هایی مانند Bridge، Wirex و Rain زیرساخت لازم برای این کارت‌ها را فراهم می‌کنند. درآمد آن‌ها می‌تواند از کارمزد پرداخت، تبدیل ارز، تسویه، تأمین مالی کوتاه‌مدت و اشتراک‌های مشتری به دست آید.
کارمزد، تسویه و ریسک عملیاتی
یکی از منابع سنتی درآمد در پرداخت کارتی، کارمزد مبادله‌ای است که معمولاً بانک یا ارائه‌دهنده خدمات پذیرش فروشنده به صادرکننده کارت می‌پردازد. ویزا نیز از شبکه و خدمات مرتبط با آن درآمد دارد. Bridge محصولی را تبلیغ می‌کند که به اپراتورهای برنامه اجازه می‌دهد ۱۰۰ درصد کارمزد مبادله‌ای را حفظ کنند و کارمزد تراکنش جداگانه‌ای نیز بگیرند. با این حال، مبلغ باقی‌مانده پس از هزینه‌های پردازش، مقابله با تقلب، رعایت مقررات و پشتیبانی مشتری، به قرارداد هر برنامه بستگی دارد.
تأیید تراکنش پایان تعهدات مالی نیست. خریدهای مورد اختلاف ممکن است هفته‌ها بعد به برگشت وجه منجر شوند و تراکنش‌های مشکوک نیازمند بررسی باشند. هزینه پشتیبانی نیز حتی در تراکنش‌هایی که درآمد کافی ایجاد نمی‌کنند، ادامه دارد. پاول ماتویف، هم‌بنیان‌گذار و مدیرعامل Wirex، به CryptoSlate گفت برنامه‌هایی که از زیرساخت این شرکت استفاده می‌کنند، همراه با فعالیت شرکا، بیش از ۲۰۰ میلیون دلار در ماه پردازش دارند. Wirex جزئیات کارمزدها و سهم درآمد خود را ارائه نکرده است؛ بنابراین این حجم به‌تنهایی نشان نمی‌دهد چه مقدار از آن برای Wirex باقی می‌ماند.
تسویه نیز به سرمایه در گردش نیاز دارد. اگرچه استیبل‌کوین‌ها می‌توانند شبانه‌روزی جابه‌جا شوند، برنامه کارت باید در زمان سررسید تعهدات ویزا منابع کافی داشته باشد. Rain برای این منظور از خط اعتباری گردان Credit Coop استفاده می‌کند؛ این شرکت پرداخت‌ها را تأمین مالی می‌کند و وجوه دریافتی از دارنده کارت از طریق قراردادهای هوشمند برای بازپرداخت اصل و بهره به کار می‌رود.
برای درک هزینه چنین تأمین مالی‌ای، استقراض یک میلیون دلار با نرخ سالانه ۱۰ درصد حدود ۲۷۴ دلار برای یک روز و حدود ۶۸ دلار برای شش ساعت هزینه دارد. این ارقام شرایط اعلام‌شده Rain نیستند و صرفاً نمونه‌ای برای نشان‌دادن اثر سرعت تسویه‌اند. ویزا گفته است این مدل برای برخی مشارکت‌کنندگان هزینه استقراض را تا ۳۰ درصد کاهش داده، اما شرایط قرارداد و نحوه توزیع ریسک اعتباری منتشر نشده است. همچنین شواهدی وجود ندارد که این صرفه‌جویی حتماً به شکل کارمزد کمتر به مشتری منتقل شده باشد.
پاداش‌ها و اقتصاد واقعی استفاده از کارت
کش‌بک بالا می‌تواند برای جذب مشتری جذاب باشد، اما لزوماً از کارمزدهای معمول پرداخت تأمین نمی‌شود. برای نمونه، سقف کارمزد مبادله‌ای در بریتانیا برای برخی تراکنش‌های داخلی کارت بدهی مصرف‌کننده ۰٫۲ درصد و برای کارت اعتباری مصرف‌کننده ۰٫۳ درصد است. در خرید ۱۰۰ پوندی با کارت بدهی، حداکثر ۲۰ پنس پیش از هزینه‌های عملیاتی یا سهم شریک در اختیار صادرکننده قرار می‌گیرد؛ در حالی که کش‌بک ۲ درصدی برای همان خرید ۲ پوند هزینه دارد.
این محدودیت‌ها برای همه کارت‌های استیبل‌کوینی یا تراکنش‌های بین‌المللی صدق نمی‌کنند، اما نشان می‌دهند پاداش‌های بزرگ ممکن است به درآمد اشتراکی، هزینه تبدیل ارز، سایر خدمات یا بودجه تبلیغاتی نیاز داشته باشند. در کارت Wirex، نرخ‌های بالاتر کریپتوکش‌بک به سطح اشتراک و قفل‌کردن توکن وابسته است و مقدار پاداش با بازار و برنامه مشتری تغییر می‌کند.
در نتیجه، فایده کارت برای مشتری به مجموع هزینه‌ها بستگی دارد. اشتراک ماهانه، اختلاف نرخ تبدیل یا کارمزد تراکنش خارجی می‌تواند بخشی از کش‌بک را از بین ببرد؛ به‌خصوص اگر کاربر به اندازه کافی خرج نکند. همچنین استفاده یک‌باره برای دریافت پاداش اولیه، اقتصاد متفاوتی با استفاده مستمر برای خریدهای روزانه، سفر و پرداخت قبض دارد.
تصویر بازار بر اساس داده‌های Moneyiar
داده‌های بازار Moneyiar در ساعت ۲۱:۵۸ تا ۲۱:۵۹ روز ۱۷ اکتبر ۲۰۲۶ نشان می‌دهد قیمت USDC برابر با ۰٫۹۹۹۷۶۵۶۰۶۶ دلار بوده و این دارایی در ۲۴ ساعت و هفت روز گذشته، در هر دو بازه ۰٫۰۱ درصد کاهش داشته است. در همین زمان، توکن STABLE با قیمت ۰٫۰۲۵۴۵۹۵۲۷۱ دلار، ۲٫۸ درصد در ۲۴ ساعت و ۶٫۵۶ درصد در هفت روز افت کرده است. قیمت Terra Classic یا LUNC نیز ۰٫۰۰۰۰۴۶۹۲۶۴ دلار ثبت شد؛ تغییرات آن به‌ترتیب منفی ۱٫۶۴ و ۸٫۸۱ درصد بود. قیمت Monad یا MON برابر با ۰٫۰۲۱۴۹۰۸۵۴۷ دلار و تغییرات ۲۴ ساعته و هفت‌روزه آن منفی ۵٫۷۲ و ۱۵٫۰۳ درصد گزارش شد.
برای افرادی که درآمدشان را مستقیماً با استیبل‌کوین دریافت می‌کنند، کارت می‌تواند برخی مراحل انتقال به صرافی و بانک محلی را حذف کند. اما برای کاربری که درآمد و هزینه‌هایش مثلاً یورویی است، تبدیل یورو به استیبل‌کوین دلاری و بازگشت آن به پول محلی ممکن است هزینه ارزی ایجاد کند. ثبات یک توکن نسبت به دلار نیز به معنای ثابت‌بودن قدرت خرید آن در برابر یورو، پزو یا پوند نیست.
بنابراین افزایش حجم پرداخت، به‌تنهایی نشان نمی‌دهد مشتریان پس از پایان مشوق‌های اولیه همچنان از کارت استفاده می‌کنند یا ارائه‌دهندگان بیش از هزینه خدمت‌رسانی درآمد دارند. نتیجه نهایی برای هر دو طرف به محاسبه کامل کارمزدها، تبدیل ارز، پاداش، تأمین مالی و هزینه‌های عملیاتی بستگی دارد.
