سنای آمریکا به پیشبرد «قانون حمایت از پرداخت‌کنندگان برق» رأی نداد؛ طرحی که هدف آن جلوگیری از انتقال هزینه توسعه شبکه برق برای مراکز داده بزرگ به خانوارها و کسب‌وکارهای کوچک بود. این طرح در رأی‌گیری آیینی ۵۷ رأی موافق و ۴۳ رأی مخالف به دست آورد، اما برای عبور از این مرحله به ۶۰ رأی نیاز داشت و در نتیجه نتوانست پیش برود.
با این حال، شکست رأی‌گیری به معنای پایان بحث نیست. طبق گزارشی از CoinDesk، این موضوع می‌تواند نمونه‌ای از مناقشه‌های گسترده‌تری باشد که کنگره آمریکا درباره زیرساخت‌های اقتصاد دیجیتال و هوش مصنوعی دنبال خواهد کرد؛ از انرژی و مراکز داده گرفته تا تراشه‌ها، سرورها و مدل‌های محاسباتی.
قانون چه چیزی را دنبال می‌کرد؟
قانون حمایت از پرداخت‌کنندگان برق با حمایت جان هاستد، سناتور جمهوری‌خواه از اوهایو، و گِیب ایوانز، نماینده جمهوری‌خواه از کلرادو، و کَتی کَستور، نماینده دموکرات از فلوریدا، مطرح شد. مجلس نمایندگان آمریکا پیش‌تر این طرح را با رأی ۴۱۷ در برابر ۳ تصویب کرده بود.
بر اساس این پیشنهاد، نهادهای تنظیم‌کننده خدمات عمومی در ایالت‌ها و برخی شرکت‌های برق باید استانداردهایی را در نظر بگیرند که بر مبنای آن، مراکز محاسباتی با اوج تقاضای برق دست‌کم ۱۰۰ مگاوات، هزینه کامل افزایش تولید برق و ارتقای شبکه مورد نیاز برای اتصال و خدمت‌رسانی به خود را پوشش دهند. با وجود این، اختیار نهایی برای پذیرش چنین استانداردهایی همچنان در اختیار ایالت‌ها باقی می‌ماند.
موضوع اصلی این است که مراکز داده بزرگ برای فعالیت به برق، تجهیزات، زمین و اتصال شبکه نیاز دارند. اگر شرکت برق برای تقاضای پیش‌بینی‌شده یک مشتری بزرگ ظرفیت جدید ایجاد کند، پرسش مهم این خواهد بود که در صورت کاهش فعالیت یا خروج آن مشتری، چه کسی هزینه سرمایه‌گذاری انجام‌شده را پرداخت می‌کند.
چرا هزینه مراکز داده به بحث عمومی تبدیل شده است؟
رشد هوش مصنوعی و شبکه‌های دارایی دیجیتال به زیرساخت‌های محاسباتی پرمصرف وابسته است. محل ساخت یک مرکز داده فقط به تصمیم شرکت سازنده محدود نمی‌شود؛ توانایی شرکت برق برای تأمین انرژی، مجوزهای محلی، آماده‌بودن تجهیزات و همراهی جامعه میزبان نیز در اجرای پروژه نقش دارد.
موافقان رویکرد قانون می‌گویند خانوارها و کسب‌وکارهای کوچک نباید هزینه زیرساختی را بپردازند که برای خدمت‌رسانی به مصرف‌کنندگان بسیار بزرگ ساخته می‌شود. از سوی دیگر، توسعه‌دهندگان مراکز داده و شرکت‌های فناوری به قواعد روشن نیاز دارند تا پیش از اختصاص سرمایه بدانند مسئولیت مالی پروژه چگونه تعیین خواهد شد.
در اوایل سال جاری، رئیس‌جمهوری آمریکا و مدیران شماری از بزرگ‌ترین شرکت‌های فناوری، از جمله آمازون، گوگل، متا، مایکروسافت، اوپن‌ای‌آی، اوراکل و xAI، در قالب «تعهد حمایت از پرداخت‌کنندگان برق» پذیرفتند هزینه تولید برق جدید مورد نیاز مراکز داده خود را پوشش دهند. کاخ سفید در ماه ژوئیه اعلام کرد این تلاش با پیوستن بیش از ۲۰۰ شرکت برق، توسعه‌دهنده مرکز داده، تعاونی و ایالت گسترش یافته است.
اکنون پرسش کنگره این است که چگونه باید چنین تعهدهایی را در سیاست عمومی و قواعد اجرایی منعکس کرد. تعیین پرداخت‌کننده هزینه، به‌تنهایی مشکل ساخت زیرساخت را حل نمی‌کند. دریافت مجوز، تهیه تجهیزات، توسعه خطوط انتقال، ساخت نیروگاه‌ها و ایجاد ظرفیت ذخیره‌سازی نیز به زمان و چارچوب قابل پیش‌بینی نیاز دارد.
تصمیم‌های پیش‌رو برای شبکه و اقتصاد دیجیتال
بحث درباره تعرفه و هزینه اتصال مراکز داده، بخشی از تصمیم‌های بزرگ‌تری است که کنگره و ایالت‌ها با آن روبه‌رو هستند. سیاست انرژی بر دسترسی به توان محاسباتی اثر می‌گذارد و تصمیم درباره محل ساخت مراکز داده می‌تواند مسیر ورود سرمایه را تغییر دهد. این پیامدها فقط به هوش مصنوعی محدود نیست و خدمات دارایی دیجیتال و دیگر محصولات وابسته به زیرساخت محاسباتی را نیز دربرمی‌گیرد.
قواعد عملی باید وابستگی‌های واقعی یک پروژه را در نظر بگیرند. یک پردیس محاسباتی معمولاً پیش از فعال‌شدن نخستین سرور، درباره خدمات شرکت برق، تأییدیه‌های محلی و محل اتصال به شبکه تصمیم می‌گیرد. شرکت‌های برق، تنظیم‌کنندگان، توسعه‌دهندگان و شرکت‌های محاسباتی هر کدام بخشی از اطلاعات لازم را در اختیار دارند. همچنین جوامع محلی باید زمانی امکان طرح پرسش و بیان نگرانی را داشته باشند که هنوز امکان تغییر محل و طراحی زیرساخت وجود دارد.
شورای انرژی دیجیتال وابسته به شورای نوآوری رمزارزها می‌گوید هدفش گردهم‌آوردن شرکت‌های فعال در دارایی دیجیتال، هوش مصنوعی و انرژی برای بحث درباره سیاست‌های این حوزه است. در این چارچوب، توسعه ظرفیت انرژی آمریکا و تقویت قابلیت اطمینان شبکه، همراه با توجه به مسیر عملی تبدیل یک پروژه پیشنهادی به تأسیسات فعال، در مرکز توجه قرار دارد.
تصویر بازار طبق داده‌های Moneyiar
داده‌های بازار Moneyiar در ساعت ۲۱:۰۹ روز ۱۵ اکتبر ۲۰۲۶ نشان می‌دهد قیمت یونی‌سواپ با نماد UNI به ۷٫۴۵۴۱۱۲۶۹۲۶ دلار رسیده و در ۲۴ ساعت ۵٫۲۷ درصد افزایش یافته است؛ بازده هفت‌روزه آن نیز مثبت ۱٫۸ درصد بوده است.
در ساعت ۲۱:۰۸ همان روز، قیمت ECOMI با نماد OMI برابر با ۰٫۰۰۰۲۶۶۵۲۳۴ دلار ثبت شد؛ این دارایی در ۲۴ ساعت ۱٫۳۷ درصد و در هفت روز ۱٫۴۸ درصد افت داشت. Billions Network با نماد BILL در ساعت ۰۱:۳۹ روز ۲۱ سپتامبر ۲۰۲۶، ۰٫۰۱۳۹۹۷۱۹۳۹ دلار قیمت داشت؛ تغییر ۲۴ساعته آن منفی ۰٫۵۹ درصد و تغییر هفت‌روزه آن مثبت ۱۰٫۰۴ درصد بود. همچنین Request با نماد REQ در ساعت ۲۱:۰۸ روز ۱۵ اکتبر ۲۰۲۶، ۰٫۰۵۱۵۶۴۵۶۲۸ دلار معامله شد؛ تغییر ۲۴ساعته آن منفی ۰٫۱۷ درصد و تغییر هفت‌روزه آن منفی ۲٫۳۹ درصد بود.
