«آخر ماه حساب می‌کنم» جمله‌ای است که هر فروشنده‌ای زیاد شنیده است. نسیه دادن مشتری را نگه می‌دارد، اما اگر حساب آن دقیق نباشد، کم‌کم بخش بزرگی از سرمایه‌تان دست مشتری‌ها می‌ماند. مشکل معمولاً خود نسیه نیست؛ مشکل این است که دقیق نمی‌دانید چه کسی چقدر و از کی بدهکار است.
قبل از نسیه دادن
- سقف نسیه برای هر مشتری: مثلاً تا وقتی بدهی قبلی تسویه نشده، بیشتر از یک مبلغ مشخص نسیه ندهید.
- مهلت پرداخت مشخص: «آخر ماه» یعنی تاریخ مشخص. تاریخ را همان موقع ثبت کنید.
- اطلاعات تماس: نام کامل و شمارهٔ تلفن هر مشتری نسیه را داشته باشید.
ثبت درست فروش نسیه
هر فروش نسیه دو اثر دارد: فروش شما ثبت میشود (کالا رفته و موجودی کم شده) و طلب از مشتری به همان مبلغ ایجاد میشود. اگر فقط در دفترچه بنویسید «آقای فلانی ۳۰۰ تومان»، فروش و موجودی‌تان ناقص می‌ماند.
وقتی مشتری بخشی از بدهی را پرداخت می‌کند، پرداخت را روی همان حساب ثبت کنید تا مانده خودکار کم شود. پرداختهای جزئی بدون ثبت، رایج‌ترین دلیل اختلاف با مشتری است.
طلب بابت فروش با قرض دادن فرق دارد
اگر بابت کالا یا خدمتی که دادهاید طلب دارید، وقتی پولش را می‌گیرید، درآمد است. اما اگر پول نقد قرض دادهاید، برگشتش درآمد نیست؛ فقط پول خودتان برگشته است. این دو را جدا ثبت کنید تا گزارش درآمدتان درست باشد.
پیگیری بدون خراب کردن رابطه
- یک روز قبل از مهلت، پیام کوتاه و محترمانه بفرستید.
- در پیام، مبلغ دقیق و تاریخ فروش را بنویسید؛ عدد دقیق جای بحث نمی‌گذارد.
- راه پرداخت ساده بگذارید: شمارهٔ کارت یا شبا.
- اگر پرداخت نشد، با فاصلهٔ چند روز دوباره پیگیری کنید و تا تسویه نشده، نسیهٔ جدید ندهید.
گزارش بدهکاران
هر هفته فهرست بدهکاران را به ترتیب مبلغ و قدمت بدهی ببینید. معمولاً چند مشتری بیشتر مبلغ را بدهکارند؛ پیگیری را از آن‌ها شروع کنید. بدهی‌ای که چند ماه مانده، احتمال وصولش هر روز کمتر میشود.
با مانیار
در مانیار فروش نسیه به حساب مشتری اضافه میشود، پرداختهای جزئی مانده را کم می‌کنند و در هر لحظه می‌بینید هر مشتری چقدر بدهکار است. توضیحات بیشتر در مدیریت طلب مشتری و فروش نسیه. برای مهلت‌ها و چک‌های مشتری هم یادآوری سررسید دارید (مدیریت چک‌ها).