لوکسور، ارائه‌دهنده ابزارهای مشتقه استخراج بیت‌کوین، در گزارش مرور عملکرد ماه سپتامبر خود از بازده سالانه‌شده ۶ تا ۱۳ درصدی در معاملات تأمین مالی بیت‌کوین خبر داده است؛ اما این رقم، بازده قطعی یا خالص سرمایه‌گذاران نیست و تحقق آن به تحویل توان پردازشی، تسویه قراردادها و عملکرد طرف‌های معامله بستگی دارد.
سازوکار بازده اعلام‌شده چیست؟
طبق گزارشی که CryptoSlate منتشر کرده، در این ساختار شرکت‌های خزانه‌داری بیت‌کوین و تأمین‌کنندگان سرمایه، توان پردازشی آینده استخراج یا همان هش‌ریت را پیشاپیش خریداری می‌کنند. ماینر در مقابل، برای دریافت پول زودتر از موعد، این توان پردازشی را با تخفیف عرضه می‌کند. همین اختلاف میان مبلغ پیش‌پرداخت و ارزش قرارداد، مبنای بازده بالقوه سرمایه‌گذار است.
قرارداد تحویل‌پذیر، خریدار را ملزم می‌کند کل مبلغ را ابتدا بپردازد و فروشنده نیز باید هش‌ریت را به استخر استخراج بیت‌کوین لوکسور تحویل دهد. دریافتی روزانه خریدار بر اساس شاخص «هش‌پرایس» و مقدار توان پردازشی قرارداد محاسبه می‌شود. هش‌پرایس در این معاملات، نرخ درآمد حاصل از یک واحد توان پردازشی در هر روز است و می‌تواند بر مبنای بیت‌کوین یا دلار بیان شود.
برای کاهش نوسان این درآمد، خریدار معمولاً یک قرارداد فوروارد غیرقابل‌تحویل یا NDF نیز انجام می‌دهد. این قرارداد به‌جای تحویل فیزیکی توان پردازشی، به‌صورت نقدی تسویه می‌شود. اگر شاخص روزانه پایین‌تر از نرخ ثابت قرارداد باشد، فروشنده NDF مابه‌التفاوت را می‌پردازد؛ اگر شاخص بالاتر رود، فروشنده باید این اختلاف را پرداخت کند.
در صورتی که مقدار هش‌ریت، واحد محاسبه، تاریخ‌های تسویه و روش تعیین شاخص در هر دو قرارداد یکسان باشد، نوسان قیمت تا حد زیادی خنثی می‌شود. درآمد حاصل از استخراج و تسویه NDF در این حالت معادل دریافت بر مبنای نرخ ثابت قرارداد خواهد بود. سود نهایی اما به این بستگی دارد که این دریافتی‌ها پس از کسر قیمت پیش‌پرداخت و سایر هزینه‌ها چه مقدار باقی بگذارند.
چرا رقم ۶ تا ۱۳ درصد بازده قطعی نیست؟
لوکسور رقم اعلام‌شده برای سپتامبر را به‌صورت سالانه‌شده گزارش کرده است. این نوع بیان به معنای آن نیست که سرمایه‌گذار در هر قرارداد کوتاه‌مدت دقیقاً همین درصد را دریافت می‌کند. مدت قرارداد، زمان‌بندی بازپرداخت، هزینه‌ها، قیمت اجرای معامله و میزان سرمایه‌ای که برای هر دو بخش ساختار درگیر می‌شود، بازده واقعی را تعیین می‌کند.
صفحات عمومی محصولات لوکسور از قراردادهای ماهانه با سررسید حداکثر ۱۸ ماه و همچنین دوره‌های سفارشی سخن می‌گویند؛ با این حال، گزارش سپتامبر مشخص نمی‌کند بازده ۶ تا ۱۳ درصدی از کدام سررسیدها به دست آمده یا روش سالانه‌سازی آن دقیقاً چه بوده است. این رقم همچنین بازده اجراشده پس از هزینه‌ها یا نرخ قابل‌دریافت در زمان حاضر را نشان نمی‌دهد.
ریسک دیگری به واحد قرارداد مربوط می‌شود. اگر قرارداد بر مبنای بیت‌کوین باشد، مقدار دریافتی بیت‌کوینی ممکن است طبق سازوکار قرارداد تثبیت شود، اما ارزش دلاری آن همچنان با تغییرات قیمت BTC/USD تغییر می‌کند. قرارداد دلاری نیز نمی‌تواند بدون تغییر، جایگزین قرارداد بیت‌کوینی شود و همان پرداخت نهایی بر مبنای بیت‌کوین را تضمین کند.
ریسک تحویل، طرف مقابل و وثیقه
تمام این سازوکار بر تحویل واقعی هش‌ریت و ادامه تسویه‌ها استوار است. اگر ماینر توان پردازشی وعده‌داده‌شده را تحویل ندهد و کمبود جبران نشود، درآمد استخراج کمتر از انتظار خواهد بود؛ در همان زمان، ممکن است تعهدات پرداختی قرارداد NDF همچنان برقرار بماند. در چنین شرایطی، پوشش قیمتی می‌تواند پرداختی ایجاد کند، بدون آنکه درآمد استخراج متناظر به دست سرمایه‌گذار برسد.
لوکسور در اسناد مربوط به دفتر سفارش توضیح می‌دهد که خود این شرکت طرف قرارداد خریدار و فروشنده است. دفتر سفارش، سفارش‌های خرید و فروش را نمایش می‌دهد و تیم مشتقات لوکسور برای تأیید معامله با طرفین تماس می‌گیرد، اما خود دفتر سفارش سامانه اجرای معامله محسوب نمی‌شود. بنابراین، توانایی لوکسور برای ایفای تعهدات نیز بخشی از زنجیره بازپرداخت است.
پیش از پرداخت وجه، بررسی اعتبار فروشنده شامل مدارک محل استخراج و برق، بیمه، عملکرد استخر، صورت‌های مالی و تعهدات آینده می‌شود. سیاست وثیقه لوکسور همچنین مدارکی درباره ضمانت حسن انجام کار یا ضامن را در بررسی‌های تکمیلی ذکر می‌کند. با این حال، الزامات عمومی منتشرشده، اولویت کامل بازپرداخت یا دارایی‌هایی را که سرمایه‌گذار پس از نکول می‌تواند علیه آن‌ها اقدام کند، مشخص نمی‌کند.
وثیقه نیز بر مقدار سرمایه موردنیاز اثر دارد. سیاست لوکسور برای قراردادهای بیت‌کوینی، وثیقه BTC و وجه تضمین تغییرات روزانه را پیش‌بینی می‌کند. صفحات محصولات مختلف، ارقام متفاوتی ارائه می‌دهند: صفحه NDF از وجه تضمین اولیه ۱۸ درصدی بیت‌کوین سخن می‌گوید، صفحه قرارداد تحویل‌پذیر ۱۸ درصد حاشیه فروشنده به‌علاوه احتمال حاشیه تحویل را ذکر می‌کند، در حالی که سیاست عمومی، ۱۷٫۵ درصد وجه تضمین اولیه و ۱۴ درصد وجه تضمین نگهداری را برای ارزش اسمی روزانه آتیِ غیرپوشش‌یافته فهرست کرده است. علت این تفاوت در صفحات عمومی توضیح داده نشده است.
خریداران قرارداد تحویل‌پذیر که مبلغ را از ابتدا کامل می‌پردازند، از برنامه وجه تضمین اولیه همان بخش معاف‌اند؛ این معافیت به‌تنهایی به معنای بدون‌وثیقه‌بودن بخش NDF نیست. لوکسور همچنین می‌گوید تسویه روزانه می‌تواند با گذشت زمان میزان مواجهه را کاهش دهد، اما بازپرداخت باقی‌مانده همچنان به عملکرد قرارداد وابسته است.
دسترسی محدود و تصویر بازار
لوکسور در مطالعه موردی Steelhead Capital Management، نمونه‌ای از همین ساختار را توصیف کرده است: خرید پیشاپیش هش‌ریت، افزودن NDF برای تثبیت هش‌پرایس و استفاده از استخر لوکسور برای تحویل، توزیع پاداش و تسویه. با این حال، این محصولات برای همه دارندگان خرد بیت‌کوین در دسترس نیستند و شرکت‌کنندگان باید واجد شرایط «طرف قرارداد واجد شرایط» باشند؛ نمونه‌های اعلام‌شده شامل نهادهایی با بیش از ۱۰ میلیون دلار دارایی یا نهادهایی با حداقل یک میلیون دلار ارزش خالص هستند که برای پوشش ریسک تجاری اقدام می‌کنند.
بر اساس داده‌های بازار Moneyiar در ساعت ۱۱:۵۴ روز ۱۱ اکتبر ۲۰۲۶، قیمت بیت‌کوین ۸۳٬۰۶۳٫۴۳۶۸۴۳۴۴۲ دلار بوده و این دارایی در ۲۴ ساعت ۰٫۳ درصد رشد، اما در هفت روز ۲٫۶۱ درصد افت داشته است. در همین زمان، قیمت FORM برابر با ۰٫۲۷۹۲۰۷۱۵۲۸ دلار بود؛ این توکن در ۲۴ ساعت ۱٫۰۱ درصد افزایش و در هفت روز ۰٫۸۴ درصد کاهش داشت. قیمت DEL به ۰٫۳۹۹۲۲۴۷۶۷۲ دلار رسید و تغییرات ۲۴ ساعته و هفت‌روزه آن به‌ترتیب ۳٫۰۱ درصد افزایش و ۱٫۳۸ درصد کاهش بود. RED نیز با قیمت ۰٫۱۴۸۱۳۸۳۹۹۵ دلار، در ۲۴ ساعت ۱٫۱ درصد افت و در هفت روز ۱۵٫۱۴ درصد کاهش ثبت کرد.
