شرکت استراتژی در حال بررسی انتقال چند اوراق ممتاز خود، از جمله STRC، STRF، STRK و STRD، به مدل پرداخت سود روزانه است؛ تغییری که به تأیید سهام‌داران نیاز دارد و می‌تواند نحوه استفاده از اعتبار دیجیتال در محصولات مالی مبتنی بر رمزارز را تغییر دهد.
پیشنهاد استراتژی و مسئله قیمت STRC
هیئت‌مدیره استراتژی در ۲۴ سپتامبر پیشنهاد کرد پرداخت سود اوراق STRC، STRF، STRK و STRD روزانه شود. سهام‌داران قرار است این پیشنهاد را در نشست ویژه‌ای در ۲۸ اکتبر بررسی کنند. بر اساس این طرح، اقتصاد سالانه سود تغییر نمی‌کند و تنها فاصله زمانی پرداخت‌های نقدی کوتاه‌تر می‌شود.
این اقدام پس از آن مطرح شد که استرایو در ماه مه نام تجاری خود را به «شرکت سود روزانه» تغییر داد و از ۱۶ ژوئن پرداخت سود نقدی روزانه برای SATA را آغاز کرد. اکنون استراتژی می‌خواهد همین ایده را به موتور اعتبار دیجیتال خود منتقل کند.
STRC در بخش بزرگی از تابستان پایین‌تر از ارزش اعلامی ۱۰۰ دلاری خود معامله شد؛ حتی در شرایطی که استراتژی نرخ سود آن را به ۱۲ درصد افزایش داده بود و بیش از یک میلیارد دلار برای بازخرید STRC اختصاص داد. پرداخت روزانه سود می‌تواند تلاشی تازه برای جذاب‌تر کردن این اوراق و کمک به معامله شدن آن‌ها در نزدیکی ارزش اسمی باشد.
بر اساس گزارش Bitcoin Magazine، موضوع فقط تغییر زمان دریافت وجه نیست. اوراق اعتباری دیجیتال به‌تدریج به ورودی محصولات مالی دیگری مانند «پول دیجیتال» و محصولات دارای بازده تبدیل می‌شوند. استراتژی در اواسط ماه مه برآورد کرده بود که بیش از ۴۴۰ میلیون دلار از مواجهه با STRC از طریق استیبل‌کوین‌ها، اوراق بهادار توکنیزه‌شده، محصولات بازدهی و ساختارهای دیگر وارد دیفای شده است.
چرا پرداخت روزانه برای امور مالی آنچین مهم است؟
بسیاری از محصولات رمزارزی سود را با دفعات بالا محاسبه و توزیع می‌کنند. در مقابل، اوراقی که ماهانه یا دو بار در ماه سود می‌پردازند، میان زمان ایجاد بازده اقتصادی و زمان دریافت نقدی فاصله ایجاد می‌کنند. محصولی که بر پایه چنین اوراقی ساخته شده است، برای پرداخت روزانه سود یا پاسخ‌گویی به درخواست‌های برداشت، باید این فاصله را با نقدینگی خود پوشش دهد.
پرداخت روزانه این فاصله را تقریباً به یک روز کاهش می‌دهد. پروتکل، صندوق یا ناشر محصول می‌تواند وجه دریافتی از دارایی پایه را تقریباً هم‌زمان با نرخی که کاربران انتظار دارند، دریافت و توزیع کند. در نتیجه، مدیریت نقدینگی ساده‌تر می‌شود و نیاز به نگهداری وجه نقد بین دو تاریخ پرداخت کاهش می‌یابد.
این مزیت برای محصولی که هر روز توزیع یا بازخرید انجام می‌دهد، مهم‌تر از سرمایه‌گذاری است که صرفاً به بازده کل در بلندمدت توجه دارد. ساختار محصولات موسوم به «لایه سوم» در فضای رمزارز نیز باعث می‌شود قابلیت ترکیب اعتبار دیجیتال با محصولات آنچین اهمیت بیشتری پیدا کند.
مزیت اصلی برای سرمایه‌گذاران خرد
از دید سرمایه‌گذاری که فقط بازده کل را می‌سنجد، تعداد دفعات پرداخت سود به‌تنهایی ارزش اقتصادی پایه دارایی را تغییر نمی‌دهد. قیمت دارایی در فاصله میان پرداخت‌ها اثر سود را در خود منعکس می‌کند و پس از پرداخت نیز تعدیل می‌شود؛ بنابراین پرداخت سالانه، فصلی، ماهانه یا روزانه می‌تواند در بلندمدت به نتایج اقتصادی مشابهی منجر شود.
تفاوت اصلی در تجربه کاربر و جذابیت محصول است. دریافت وجه در هر روز، بازده را قابل مشاهده می‌کند و به سرمایه‌گذار اجازه می‌دهد آن را خرج کند، برداشت کند یا بدون فروش اصل موقعیت، دوباره سرمایه‌گذاری کند. به این ترتیب، یک نرخ بازده انتزاعی به جریان نقدی ملموس و تکرارشونده تبدیل می‌شود.
این الگو پیش‌تر در مورد Realty Income با عنوان «شرکت سود ماهانه» دیده شده است؛ شرکتی که طبق اطلاعات منبع، ۳۱ سال پیاپی سود پرداخت کرده و آن را افزایش داده و عضو شاخص S&P 500 Dividend Aristocrats است. در اعتبار دیجیتال، SATA همین ایده را با پرداخت روزانه، هدف قیمتی نزدیک به ۱۰۰ دلار و بازده دورقمی دنبال می‌کند.
سرمایه‌گذاران نهادی معمولاً به اختلاف بازده، نقدشوندگی، ساختار مالیاتی و پوشش ترازنامه توجه دارند؛ اما پرداخت روزانه می‌تواند برای خریداران خرد جذابیت بیشتری داشته باشد. اگر هدف کلی انتشار این اوراق، تأمین سرمایه برای خرید بیت‌کوین باشد، طراحی محصول بر اساس ترجیحات سرمایه‌گذاران خرد اهمیت پیدا می‌کند.
اثر احتمالی بر اختیار معامله و آزمون تقاضا
پرداخت روزانه می‌تواند سازوکار اختیار معامله را نیز تغییر دهد. STRC اکنون دو بار در ماه، هر بار ۰٫۵۰ دلار، پرداخت می‌کند؛ SATA نیز تقریباً در هر روز کاری حدود پنج سنت می‌پردازد. وقتی پرداخت‌ها بزرگ‌تر و با فاصله بیشتری انجام شوند، قیمت دارایی پایه در تاریخ‌های مشخص تعدیل بیشتری پیدا می‌کند و این موضوع بر قیمت‌گذاری اختیار معامله و تصمیم برای اعمال زودهنگام اثر می‌گذارد.
با تقسیم همان جریان نقدی سالانه به پرداخت‌های کوچک‌تر و روزانه، این تعدیل‌های ناگهانی کاهش می‌یابد. اگر پرداخت روزانه، نرخ‌های متغیر و مدیریت فعال ارزش اسمی باعث شوند SATA و STRC در دامنه‌های محدودتری معامله شوند، نوسان تحقق‌یافته ممکن است کاهش پیدا کند و در صورت افزایش اعتماد بازار، نوسان ضمنی نیز از آن پیروی کند.
آزمون اصلی این است که آیا پرداخت روزانه می‌تواند تقاضا را به اندازه‌ای افزایش دهد که در نهایت نرخ سود مورد نیاز کاهش یابد یا نه. اگر سرمایه‌گذاران به‌طور مستمر از SATA در نزدیکی بخش بالایی دامنه هدف آن حمایت کنند، استرایو از نظر نظری می‌تواند نرخ سود را پایین بیاورد و هم‌زمان تلاش کند قیمت اوراق را نزدیک ارزش اسمی نگه دارد. موفقیت چنین مدلی نشان می‌دهد یک شرکت بیت‌کوینی می‌تواند سرمایه ممتاز دائمی منتشر کند، آن را نزدیک قیمت باثبات مدیریت کند و نرخ سود را بر اساس تقاضای بازار تغییر دهد.
در مدل نرخ ثابت، هزینه تأمین مالی برای همیشه به همان نرخ قفل می‌شود؛ اما اوراق با نرخ متغیر از ابتدا این فرصت را ایجاد می‌کنند که در صورت حفظ ثبات قیمت، نرخ پرداختی کاهش یابد. در صورت تصویب پیشنهاد، پرداخت روزانه می‌تواند از یک ویژگی متمایزکننده SATA به استانداردی گسترده‌تر در اعتبار دیجیتال تبدیل شود.
تصویر فعلی بازار؛ داده‌های Moneyiar
داده‌های Moneyiar در ساعت ۰۹:۴۴ روز ۳ اکتبر ۲۰۲۶ نشان می‌دهد بیت‌کوین با قیمت ۸۴٬۵۷۲٫۶۱ دلار معامله می‌شود؛ این رمزارز در ۲۴ ساعت ۲٫۰۶ درصد کاهش و در هفت روز ۰٫۶۹ درصد افزایش داشته است. در همین زمان، قیمت DAI برابر با ۰٫۹۹۹۷۵ دلار بود و تغییر ۲۴ساعته آن صفر درصد ثبت شد؛ عملکرد هفت‌روزه DAI نیز منفی ۰٫۰۲ درصد بود.
در داده‌های Moneyiar، RED با قیمت ۰٫۱۶۷۰۳ دلار، افت ۳٫۶۳ درصدی در ۲۴ ساعت و کاهش ۱٫۳۶ درصدی در هفت روز داشت. CATI نیز با قیمت ۰٫۰۶۴۳۷ دلار، در ۲۴ ساعت ۵٫۲۱ درصد رشد کرده بود، اما تغییر هفت‌روزه آن منفی ۲٫۶۳ درصد ثبت شد. این ارقام صرفاً تصویری از وضعیت بازار در زمان ذکرشده هستند و ارتباط مستقیمی با تصویب یا رد پیشنهاد پرداخت روزانه استراتژی نشان نمی‌دهند.
